Wie de afgelopen weken langs de Vliet liep, kon er niet omheen: Kantje Boord was duidelijk toe aan een uitstapje. En niet zomaar eentje. Op een frisse januaridag werd onze penterbak met vereende krachten uit haar vertrouwde natte element gehaald. De boomstammenlier vanuit de molen, een heftruck en een gezonde dosis “dat-kan-best-zo” kwamen eraan te pas. De beste stuurlui stonden – uiteraard – ruim vertegenwoordigd aan wal. Na enig draaien, keren en licht kantelwerk (waarbij de spanning soms hoger lag dan de waterstand) lag Kantje Boord eindelijk ondersteboven. Tijd voor de grote schoonmaak!
Aangroei werd geschraapt, geborsteld en met hoge druk weggespoten. Het goede nieuws: de bodem (voor de kenners: het vlak) bleek verrassend fit. Gedubbeld zelfs. Dat noemen we nog eens een meevaller.
Een paar dagen later volgde het volgende hoogtepunt: met zwaar materieel werd de boot keurig de droogschuur ingereden. Hier kan geen mankracht tegenop – en eerlijk is eerlijk: het zag er ook behoorlijk professioneel uit. In de schuur ging het tempo niet omlaag. Met een select gezelschap van professionele senioren werd schoongemaakt, geboend en geschuurd alsof het een zaterdagse sportschool betrof. De binnenzijde kreeg extra aandacht. Roestplekken werden liefdevol maar vastberaden aangepakt met staalborstels, slijpschijven en vooral veel doorzettingsvermogen.
Een echte …klus, maar eentje waar we later met trots op terugkijken. Na ontvetten en een behandeling met een goede roestvreter (Owatrol, voor de kenners) ligt de weg richting schilderwerk open. Zelfs de naamboordjes gingen eraf, klaar voor een frisse nieuwe uitstraling.
Kortom: Kantje Boord is officieel uit haar winterslaap. Er wordt gezwoegd, gelachen en vooral veel stof gezogen.
Wordt vervolgd – want het schilderwerk lonkt!